
Τι Είναι η Μαλακή και η Σκληρή Συγκόλληση
Στη μαλακή και στη σκληρή συγκόλληση λιώνει μόνο το υλικό πλήρωσης. Τα βασικά μέταλλα μένουν στερεά, και το υγρό υλικό τραβιέται μέσα στην ένωση με τριχοειδή δράση. Αυτή είναι η κύρια διαφορά από τη συγκόλληση με τήξη, όπου λιώνει το βασικό μέταλλο. Και οι δύο μέθοδοι χρησιμοποιούνται συχνά για ένωση διαφορετικών μετάλλων μεταξύ τους.
Η διαχωριστική γραμμή είναι η θερμοκρασία: τα υλικά σκληρής συγκόλλησης λιώνουν πάνω από 450 °C, της μαλακής κάτω από 450 °C.

Μαλακή Συγκόλληση (Καλάι)
Η μαλακή συγκόλληση χρησιμοποιεί κράμα χαμηλού σημείου τήξης, παραδοσιακά κασσίτερο και μόλυβδο, μερικές φορές με λίγο αντιμόνιο για αντοχή. Όσο περισσότερος κασσίτερος, τόσο πιο ρευστό το καλάι και τόσο χαμηλότερο το σημείο τήξης. Η θερμότητα έρχεται από κολλητήρι, φλόγιστρο αερίου ή φλόγα οξυγόνου-καυσίμου.
Τα καλάια με μόλυβδο δεν επιτρέπονται πλέον σε σωληνώσεις πόσιμου νερού στην ΕΕ και σε πολλές άλλες χώρες. Χρησιμοποιούνται αντί γι’ αυτά καλάια κασσίτερου-χαλκού ή κασσίτερου-αργύρου χωρίς μόλυβδο.
Προετοιμασία επιφάνειας και ροή
Οι επιφάνειες πρέπει να είναι χωρίς σκουριά, οξείδια και βρωμιά. Καθαρίζονται μηχανικά με συρματόβουρτσα, λίμα ή γυαλόχαρτο, και μετά απλώνεται ροή που αφαιρεί τα υπόλοιπα οξείδια και βοηθά τη διαβροχή:
- Ροές με βάση το υδροχλωρικό οξύ, για γαλβανισμένες επιφάνειες
- Χλωριούχος ψευδάργυρος, για τις περισσότερες γενικές εργασίες
- Κολοφώνιο, για ηλεκτρικές εργασίες και όπου μας ανησυχεί η διάβρωση
Το κολλητήρι
Ένα απλό κολλητήρι έχει χάλκινη κεφαλή, γιατί ο χαλκός αποθηκεύει και άγει καλά τη θερμότητα, και λαβή από ξύλο ή πλαστικό. Τα παραδοσιακά κολλητήρια θερμαίνονται σε φλόγα στους 500–600 °C περίπου. Τα ηλεκτρικά τα έχουν αντικαταστήσει σε μεγάλο βαθμό.
Σκληρή Συγκόλληση (Μπρασάρισμα)
Η σκληρή συγκόλληση χρησιμοποιεί υλικά που λιώνουν πάνω από 450 °C, όπως ορείχαλκος και κράματα αργύρου, συνήθως με φλόγα οξυγόνου-καυσίμου. Οι ενώσεις είναι ισχυρότερες από τις μαλακές και χρησιμοποιούνται σε χαλκοσωληνώσεις ψύξης και αερίου, σε εργαλεία και σε ενώσεις ανόμοιων μετάλλων.

Σκληρή Συγκόλληση σε Σύγκριση με Συγκόλληση Τήξης
Η συγκόλληση τήξης δίνει συνήθως την ισχυρότερη ένωση, ακολουθεί η σκληρή και μετά η μαλακή. Η σκληρή συγκόλληση έχει τα δικά της πλεονεκτήματα: λιγότερη θερμότητα, λιγότερη παραμόρφωση, δυνατότητα ένωσης ανόμοιων μετάλλων και λεπτών τμημάτων, και καθαρές ενώσεις που συχνά δεν θέλουν φινίρισμα. Γι’ αυτό είναι συνηθισμένη σε χαλκοσωληνώσεις, εναλλάκτες θερμότητας και μύτες εργαλείων.
Σχεδιασμός Ένωσης
Οι ενώσεις μαλακής και σκληρής συγκόλλησης βασίζονται στην τριχοειδή δράση, οπότε σχεδιάζονται ως επικάλυψης ή μούφας με μικρό, ομοιόμορφο διάκενο ανάμεσα στα κομμάτια. Ένα πολύ μεγάλο ή ανομοιόμορφο διάκενο εμποδίζει το υλικό να ρέει μέσα στην ένωση.

Υγεία και Ασφάλεια
Οι καπνοί από ροές με βάση το κολοφώνιο θεωρούνται από τις σημαντικότερες αιτίες επαγγελματικού άσθματος, οπότε χρειάζεται απαγωγή στο σημείο εργασίας. Ορισμένα παλιά κράματα αργύρου περιείχαν κάδμιο, που είναι πολύ τοξικό· σήμερα η κανονική επιλογή είναι κράματα χωρίς κάδμιο.
Σκληρή Συγκόλληση στα Ναυτιλιακά Συστήματα
Στα πλοία, η σκληρή συγκόλληση είναι συνηθισμένη σε σωληνώσεις χαλκού και χαλκονικελίου για ψύξη, γραμμές οργάνων και ορισμένα συστήματα θαλασσινού νερού. Οι μεγαλύτεροι σωλήνες χαλκονικελίου συνήθως συγκολλούνται με TIG. Όπως και στη συγκόλληση, η εργασία πρέπει να ακολουθεί εγκεκριμένη διαδικασία και να γίνεται από πιστοποιημένο χειριστή.
Συμπέρασμα
Η μαλακή και η σκληρή συγκόλληση ενώνουν μέταλλα χωρίς να τα λιώνουν, με διαχωριστική γραμμή τους 450 °C. Και στις δύο, οι καθαρές επιφάνειες και η σωστή ροή κρίνουν το αποτέλεσμα, όπως η κακή προετοιμασία προκαλεί ελαττώματα συγκόλλησης στη συγκόλληση τήξης.
Χρειάζεστε Βοήθεια σε Έργο;
Για εξειδικευμένες συγκολλήσεις σε απαιτητικά υλικά σε ναυτιλιακά και βιομηχανικά έργα, δείτε τις Εξειδικευμένες Συγκολλήσεις ή ζητήστε προσφορά.



