
Σχεδιασμός Πλωτής Εξέδρας
Η πλωτή εξέδρα ανεβαίνει και κατεβαίνει με τη στάθμη του νερού και δίνει σταθερή επιφάνεια για σκάφη, κολυμβητές ή πρόσβαση εργασίας. Πριν επιλέξουμε υλικά, αποφασίζουμε τι θα σηκώνει: μόνο πεζούς, μικρά σκάφη ή οχήματα και εξοπλισμό. Το φορτίο, η έκθεση στον κυματισμό και η αναμενόμενη διάρκεια ζωής καθορίζουν το μέγεθος του σκελετού, τον αριθμό των πλωτήρων και την αγκύρωση.
Επιλογή Υλικού Σκελετού
- Αλουμίνιο ναυτιλίας: ελαφρύ, ανθεκτικό στη διάβρωση και εύχρηστο· συνήθως ελάσματα σειράς 5xxx και προφίλ σειράς 6xxx, όπως 6061 και 6082
- Γαλβανισμένος εν θερμώ χάλυβας: ανθεκτικός και οικονομικός· ο ψευδάργυρος προστατεύει τον χάλυβα, αλλά οι συγκολλήσεις γίνονται πριν το γαλβάνισμα ή επισκευάζονται μετά
- Ανοξείδωτος χάλυβας: εξαιρετική εμφάνιση και διάρκεια, αλλά ακριβός· το 316 είναι το ελάχιστο κοντά στο θαλασσινό νερό
- Ξύλο και σύνθετα υλικά: για μικρότερες, ελαφρύτερες εξέδρες και για το δάπεδο

Συγκόλληση του Σκελετού
Σε μια πλωτή εξέδρα, ο τρόπος συγκόλλησης του σκελετού επηρεάζει τη διάρκεια ζωής της. Οι σκελετοί αλουμινίου συγκολλούνται με MIG, με ραφές σχεδιασμένες ώστε να μην αφήνουν σχισμές όπου μένει νερό. Η θερμικά επηρεασμένη ζώνη των κραμάτων 6xxx χάνει αντοχή, οπότε οι ενώσεις μπαίνουν μακριά από τα πιο καταπονούμενα σημεία ή ενισχύονται. Οι χαλύβδινοι σκελετοί συγκολλούνται πρώτα πλήρως, με συνεχείς στεγανές ραφές αντί για διακοπτόμενες, και μετά πηγαίνουν για γαλβάνισμα εν θερμώ. Χρειάζονται οπές εξαερισμού και αποστράγγισης ώστε ο ψευδάργυρος να μπαίνει και να βγαίνει από τις κοίλες διατομές.
Πλωτήρες και Δάπεδο
Οι περισσότερες σύγχρονες εξέδρες έχουν πλωτήρες από περιστροφικά χυτευμένο πολυαιθυλένιο γεμάτους με αφρό, ώστε να επιπλέουν ακόμα κι αν τρυπήσουν. Το μέγεθός τους υπολογίζεται από το ίδιο βάρος της κατασκευής συν το ωφέλιμο φορτίο σχεδιασμού, με αρκετό ύψος εξάλων να περισσεύει. Το δάπεδο μπορεί να είναι ξύλο, σύνθετες σανίδες, πάνελ αλουμινίου ή σκυρόδεμα στις βαρύτερες μονάδες. Αντιολισθητική επιφάνεια και κενά αποστράγγισης είναι απαραίτητα.

Αγκύρωση και Συνδέσεις
Η εξέδρα συγκρατείται με πασσάλους και συρόμενους οδηγούς, με αλυσίδες σε άγκυρες ή με ελαστικά συστήματα πρόσδεσης. Οι συνδέσεις ανάμεσα στις μονάδες και με τη ράμπα πρέπει να επιτρέπουν κίνηση με τα κύματα και τις αλλαγές στάθμης. Μεντεσέδες, βραχίονες και οδηγοί πασσάλων δέχονται επαναλαμβανόμενα φορτία, οπότε οι ραφές τους πρέπει να είναι υγιείς, με καλό προφίλ και χωρίς υποκοπές, από όπου ξεκινούν οι ρωγμές κόπωσης.
Διάβρωση στη Θάλασσα
Ο συνδυασμός μετάλλων προκαλεί γαλβανική διάβρωση. Ανοξείδωτα μπουλόνια σε αλουμίνιο, ή αλουμίνιο σε επαφή με γαλβανισμένο χάλυβα, χρειάζονται μονωτικές ροδέλες και χιτώνια. Η μουράβια με βάση τον χαλκό δεν πρέπει ποτέ να έρχεται σε επαφή με αλουμίνιο. Οι θυσιαζόμενες άνοδοι προστατεύουν τα χαλύβδινα μέρη κάτω από την ίσαλο.

Από την Εμπειρία μου
Οι ραφές που αστοχούν πρώτες στις θαλάσσιες κατασκευές είναι συνήθως μικροί βραχίονες και πόντοι που κανείς δεν θεώρησε σημαντικούς. Σε ό,τι μένει στη θάλασσα, κάνω στεγανή ραφή όπου μπορεί να μπει νερό, κρατάω ομαλά προφίλ και ελέγχω ότι τα ανόμοια μέταλλα είναι μονωμένα πριν η κατασκευή μπει στο νερό.
Συμπέρασμα
Μια πλωτή εξέδρα αντέχει όταν το υλικό του σκελετού, η συγκόλληση και η αντιδιαβρωτική προστασία επιλέγονται μαζί. Για τα υλικά, δείτε τα άρθρα για κράματα αλουμινίου και ανοξείδωτο έναντι γαλβανισμένου χάλυβα.
Αν σας φάνηκε χρήσιμο το άρθρο, μοιραστείτε το με συναδέλφους που δουλεύουν σε θαλάσσια έργα. — Ζήσης
Χρειάζεστε Βοήθεια σε Έργο;
Για ναυτιλιακές επισκευές με συγκόλληση σε ναυτιλιακά και βιομηχανικά έργα, δείτε τις Επισκευές Πλοίων ή ζητήστε προσφορά.
